“Mijn eerste triatlon” verslag door: Sergej Berendsen

Geplaatst op : 17 september 2013
Winnaar Bart Colpaert: “Het was een Triatlon voor de sterke mannen, als je er niet tegen kan tegen zulke weersomstandigheden en dan val je gegarandeerd uit. Dan val je door de mand. Heb je een zwak moment, dan is het echt overleven. Dan kun je alleen maar proberen de finish goed te bereiken."

En daarmee slaat de winnaar de spijker op zijn kop. Mijn Triatlon: ik heb hem gehaald, maar doe dit nooit meer! Nou ja, niet meer met dit soort weer.

Mijn eerste triatlonHet zwemmen ging best goed. ik startte iets te snel, nam gas terug en besloot lange slagen op techniek te maken. Ik zwom een keer te veel naar links, maar kwam uiteindelijk als 152ste uit het water (van de 477) in 33 minuten. Het fietsen ging minder makkelijk: oh, wat was dat zwaar! Ik zat niet lekker op de fiets. Ik kreeg last van kwalen die ik normaal nooit heb: zadelpijn, rugpijn… Ik probeerde steeds te verzitten, wat niet echt handig is, want dat trapt niet efficiënt.Ik koos ervoor om sommige delen staand te doen om mijn rug en zitvlak te ontlasten.



Op souplesse blijven fietsen ging niet helemaal meer op. Het houden van een goede hartslag kostte mij snelheid. Op dat moment wist ik dat ik mijn richttijd bij lange na niet zou halen. Ik wou afstappen, maar nee ik koos voor bikkelen, finishen! Het weer was verschrikkelijk. Koud, harde regen en veel wind met stevige windstoten in de ergste buien. Ik probeerde mij te concentreren op het doorgaan en niet na te denken over hoeveel kilometers er nog voor mij lagen… In gedachte wist ik dat ik ook nog een halve marathon moest lopen. Dat de organisatie het parcours verlengde tot 93 kilometer in verband met een eerbetoon aan de overleden organisator van weleer was natuurlijk super, maar het hielp niet. Na lang doorzetten kwam uiteindelijk de Bike-Run transitie.

Het lopen ging op zich wel soepel. Grappig om te merken dat je echt andere spieren gebruikt tijdens het lopen. De eerste drie kilometer waren mijn tenen gevoelloos. Zo erg zelfs dat ik na 1 kilometer mijn schoenen heb uitgedaan om mijn sokken goed te doen, maar die zaten goed. Mijn tenen gaven dat rare gevoel.

Het eerste rondje van 10,5 kilometer deed ik nog rustig aan. Ik liep op hartslag en beentempo gevoel. Mijn richttijd zou ik toch niet halen, dus tijd was niet meer belangrijk. Het tweede rondje zette ik flink aan. Ik hield dit een goede 7 kilometer vol, maar na 15 kilometer kwam de slagregen met dito -wind. Ik had gelukkig (en per ongeluk) mijn windjack nog om mijn middel na de fietswissel. Na de stortregen was ik binnen een halve minuut door en door koud. Al hardlopend probeerde ik mijn windjack aan te doen en dicht te ritsen. Na tien minuten in wind en regen waren mijn benen ijskoud. Het lopen werd erg pijnlijk. De helft van de lopers wandelde verder. Ik wist dat wandelen niet zou helpen en besloot door te zetten. Ik concentreerde op mijn looptechniek en negeerde het ongemak.

Aan mijn hartslag lag het resultaat niet, die hield ik de hele loop onder de 155. Mijn benen gingen gewoon niet sneller. En die tweede ronde waar ik flink inzette had echt het gevoel dat ik veel sneller liep dan de eerste ronde. Ik haalde veel lopers in. Toen ik de klok erbij pakte zag ik dat ik slechts 1 minuut gewonnen had ten overstaande van de eerste ronde, pfff…

De finish eindelijk in beeld. Gehaald! Ik doe dit nooit meer! Nou ja, niet meer met dit soort weer. Ik ben niet tevreden met mijn tijd, wel trots op mijn persoonlijk record op het onderdeel zwemmen.

Totaal: 6:03:00
Zwemmen: 0:33:44
Fietsen: 3:08:43
Lopen: 2:12:14

De resttijd van 5:53 is transitie en verkleden.

Ik werd uiteindelijk 319ste van de 445 deelnemers, 55ste van 77 in mijn leeftijdsgroep. Hm. Finishen is belangrijker, zullen we maar zeggen.

Via deze link is een videoverslag van Omroep Flevoland van de Holland Triatlon te zien.

Lees meer over:
Delen is niet mogelijk. Wijzig cookie instellingen
Reacties (0)
Plaats een reactie via een van uw sociale netwerken
Resterend aantal karakters: