Blog: You never walk alone...

Geplaatst op : 11 maart 2014

In december riep ik nog: ‘Hardlopen…. Ik? Echt niet, daar heb ik mijn paard voor!’ Afgelopen zondagochtend 9 maart was dat toch anders…
  

Ik trek de gordijnen open. Heerlijk! Een strakblauwe lucht, de zon doet zijn best ons de kwakkelwinter te laten vergeten. Vandaag mag ik mijn eerste 5 kilometer met de MeeùsRunClub lopen. Opstaan en snel op weg naar Den Haag, naar de CPC!

Kleurrijke menigte
Ik pak om 9.17 de trein vanuit Utrecht. Meerdere mensen in hardloopkleding stappen in. Gelukkig…. ik sta er straks niet alleen voor. Bij aankomst op Station Den Haag is het al gezellige druk. Ik loop met de kleurrijke menigte mee naar het Malieveld. Ernst, Bobby en de rest zwepen de kinderen op voor de kidsrun. Wat een vrolijke bedoening. Ik krijg steeds meer zin in de 5 kilometer.

CPC Loop Den Haag

Mijn streeftijd: 30 minuten
In het business paviljoen word ik gastvrij onthaald door mijn Meeùs collega’s. Michiel Poppen en Erben Wennemars steken ons een hart onder de riem en na de groepsfoto wandelen we naar de start. Daar sluit ik mij aan bij de Meeùs loopgids. Hij draagt het bordje ‘30 minuten’ boven zijn hoofd. Een mooie streeftijd voor mijn eerste 5 kilometer.

‘You never walk alone...’
De muziek bij de start dweept ons op. Mensen dansen en hossen. Onder Lee Towers’  ‘You Never Walk Alone’ vertrekken we. ‘Alone’ lopen we inderdaad niet. Bijna 6.000 lopers gaan met mij de uitdaging aan. Ik slalom achter ‘mijn’ gids aan. We hebben er meteen al flink de pas in. Ik hoop dat ik niet te hard van stapel loop, maar dan krijg ik lekker de flow te pakken. De eerste twee kilometers zijn weggelopen voordat ik er erg in heb. Het is druk op de weg. Ik ben blij met mijn Meeùs gids. Hij houdt me in mijn ritme en baant ook stiekem de weg voor me door de mensenmassa heen. Drie kilometer…vier kilometer…. Nu wordt het doorbijten. Ik houd het bordje 30 minuten in het vizier. 

Gevloerd door een verkeersdrempel

Maar dan….een verkeersdrempel op de weg. Niet gezien. Als een volleerd judoka duikel ik op het wegdek. Na een mooie koprol lig ik gestrekt op de weg. Andere lopers helpen mij overeind en gelukkig valt de schade mee. Een kleine schram en morgen waarschijnlijk een flinke blauwe plek op mijn been. Dan zie ik ‘mijn’ bordje 30 minuten de bocht om gaan. In het heetst van de strijd wil ik die natuurlijk niet uit het oog verliezen. Ik pak de draad snel op en ren in de meute mee. Na de bocht heb ik de gids weer in het vizier. Maar het gat loop ik helaas niet meer dicht. 

Mijn eerste 5 km zit erop
Ik ben er bijna. Juichende toeschouwers stuwen mij de laatste meters voort. Moe, maar zeer voldaan ren ik onder de finishboog door. Mijn eerste 5 kilometer zit erop: 31 minuten en 18 seconden. Ik ben trots!

Het smaakt naar meer. Op naar mijn volgende uitdaging: de 10 kilometer! Wanneer... misschien in Enschede al.

Eefke Langendonk

Lees meer over:
Reactie (1)
Peter de Fluiter
op vrijdag 14 maart 2014 om 11:38
Terecht trots. Hele knappe prestatie Eefke, Chapeau!
Plaats een reactie via een van uw sociale netwerken
Resterend aantal karakters: